شیمی سرامیک را به شاهکارهای هنری تبدیل می کند

تا حالا يه تکه گِل رو در دست گرفتي و قدرت قديمي و ساکتش رو حس کردي؟اما به عنوان یک کیمیا شناس که بر عناصر تسلط دارد استودیوی شما یک سنگ شکن است که در آن زمین به هنر تبدیل می شودجادوی واقعی سرامیک فراتر از شکل دادن به اشکال است، در شیمی پیچیده ای که پشت هر گونه گلیزر و شعله کوره قرار دارد.

سرامیک، این هنر باستانی و پر جنب و جوش، تمدن بشر را در طول تاریخ همراه داشته است.این آثار نه تنها به اهداف عملی خدمت می کنند بلکه میراث فرهنگی ما را نیز حفظ می کنند.قابل توجه است که مواد تشکیل دهنده سرامیک از رویدادهای کیهانی (فجایع ستاره ای) که عناصر را در سراسر جهان پراکنده کردند، سرچشمه می گیرند.بقاياي کوره هاي آسماني که سياره ما را ساخته اند.

تمام ماده ها منشأ کیهانی دارند و سرامیک هم استثنا نیست. برای درک مواد سرامیکی، ما باید ابتدا بلوک های اولیه ساختمانی و تولد ستاره ای آنها را بررسی کنیم.

در داخل ستاره ها، اتم های هیدروژن به هلیوم ادغام می شوند، نور و گرما را آزاد می کنند، در فرآیندی به نام همجوشی هسته ای که عناصر سنگین تری را ایجاد می کند.هلیوم به کربن و اکسیژن ترکیب می شود تا آهن در هسته های آنها شکل بگیرد، که مرگ ستاره ای را نشان می دهد.

عناصر سنگین تر از آهن مانند سرب و اورانیوم شرایط شدید انفجار ابرنواختر را نیاز دارند. این حوادث فاجعه بار مواد ستاره ای را در فضا پراکنده می کنندکه در نهایت به سیستم های سیاره ای جدید تبدیل می شوند.از جمله زمین.

در حالی که تمدن های باستانی زمین، هوا، آتش و آب را به عنوان عناصر اساسی درک می کردند، علم مدرن ۹۰ عنصر طبیعی را شناسایی می کند.مهم ترین آن ها آنهایی هستند که در پوسته ی زمین پر از اکسیژن هستند، سیلیکون، آلومینیوم، آهن، کلسیم، سدیم، پتاسیم و منیزیم که از طریق فرآیندهای زمین شناسی مواد معدنی خاکستری و گلیز را تشکیل می دهند.

این سنگ بنای شیمی به طور سیستماتیک عناصر را با توجه به خواص آنها سازمان می دهد و به عنوان یک مرجع ضروری برای هنرمندان سرامیکی عمل می کند.

• سیلیکون (Si):دومین عنصر فراوان در زمین سیلیس (SiO2) را تشکیل می دهد، ماتریس شیشه ای در گلیزر.
• آلومینیوم (Al):این عنصر فلزی ساختار خاکستری را ثبات می دهد و لزگی گلاس را کنترل می کند.

سدیم، پتاسیم، کلسیم و اکسید های منیزیم با اختلال در شبکه های سیلیکونی، نقطه ذوب را کاهش می دهند.

آهن، مس، کوبالت، منگنز، کروم و نیکل از طریق حالت های مختلف اکسیداسیون رنگ های پر جنب و جوش ایجاد می کنند.

حالت های اکسیداسیون چندگانه این عناصر، رنگ های متنوعی را تحت تأثیر جو کوره ایجاد می کند.

زمانی که برای رنگ زرد (یورانیوم) و رنگ درخشان ( سرب) مورد توجه قرار می گرفت، هر دو اکنون به دلیل سمی بودن محدود شده اند.

عناصر مجاور فلزات و غیر فلزات مانند سیلیکون و بور نقش های تخصصی را ایفا می کنند.

این عنصر ذوب شدن در کوره های سردتر را تسهیل می کند در حالی که درخشش را افزایش می دهد.

اکسیژن اجزای سرامیکی را پیوند می دهد، در حالی که فلورین (از مواد معدنی مانند سنگ کورنوال) بر شیمی کوره تأثیر می گذارد.

تعاملات اکسید بین عناصر قلیایی (جدول دوره ای سمت چپ) و اسیدی (راست) باعث تشکیل گلیز می شود.

درک شیمی سرامیکی هنرمندان را قادر می سازد که مواد را عمداً دستکاری کنند و میراث زمین شناسی را به آثار بیانگر تبدیل کنند.

• کائولین:Al2O3·2SiO2·2H2O
• کوارتز:SiO2
• اکسید آهن:Fe2O3
• اکسید کوبالت:..